TESTAMENT

(art. 941 i nast. Kodeksu cywilnego)

Jeżeli zmarły nie pozostawił testamentu, wówczas kodeks cywilny wskazuje krąg spadkobierców uprawnionych do dziedziczenia (jest to tzw. dziedziczenie ustawowe). Dziedziczenie testamentowe to dziedziczenie na podstawie pozostawionego przez spadkodawcę testamentu.

W obecnym systemie prawnym rozrządzić swoim majątkiem na wypadek śmierci można jedynie poprzez testament. Testatorem (czyli osobą sporządzającą testament) może być tylko osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, czyli osoba pełnoletnia, nie będąca ubezwłasnowolniona. Nie można ustanowić pełnomocnika do sporządzenia testamentu. Nie istnieją ograniczenia dotyczące spadkobiercy testamentowego, może to być każda osoba fizyczna (bez względu czy posiada zdolność do czynności prawnych, czy nie) lub osoba prawna, a także fundacja powołana do życia w takim testamencie. Testament do chwili śmierci może być w każdym czasie odwołany, zmieniony, zastąpiony nowym testamentem.

Przepisy wyróżniają kilka form testamentów, a wśród nich najpowszechniejsza jest zwykła forma pisemna – testament własnoręczny oraz forma aktu notarialnego – testament notarialny.

Testament jest czynnością ściśle sformalizowaną, co oznacza, że na jego treść mogą składać się jedynie oznaczone, konkretne postanowienia. Zaliczamy do nich m.in.: ustanowienie spadkobiercy, zapis zwykły lub windykacyjny, polecenie, powołanie wykonawcy testamentu, wydziedziczenie, ustanowienie fundacji.